Wat er in zit moet er op staan. Een uitdaging!

Het Vaticaan. Een sterk merk waarbij de buitenkant geheel niet meer vertegenwoordigt wat er in zit. Of juist wel? In mijn vakantie, afgelopen zomer, stond ook een bezoek aan Vaticaanstad op de planning. Slenterend door de Vaticaanse Musea, vergapend aan de rijkdom tentoongespreid in gangen vol marmer, kostbare kunstwerken en relikwieën, begon ik toch wel te twijfelen. Geen religieuze of gelijksoortige twijfels, zeker niet. Maar wel twijfels aan ons verhaal. Aan het verhaal van Bfocussed. Wij zeggen: "dat wat er in zit, moet er ook op moet staan." 
 

Alle medewerkers van een organisatie zouden hetzelfde verhaal moeten vertellen en uitdragen. En het liefst dan ook een verhaal waar zij helemaal achter staan. Dat zorgt voor een imago dat nauw aansluit bij het gewenste imago. En daarmee bij de identiteit. Zo bouw je aan vertrouwen bij je klanten. Of in dit geval je achterban. En dat is wat een merk toch als eerste moet geven: vertrouwen.  Op de een of andere manier komt het Vaticaan er mee weg. De honderdduizenden gelovigen die wekelijks in de kerk scheutig geld schenken voor weer een goed doel. Wekelijks priesters die oproepen om vooral veel te geven. Als het even kan houdt men twee collectes. De eerste voor het goede doel, vaak arm Afrika, of een mooi project in een ander armlastig land. De tweede collecte voor het onderhoud van de kerk, herstel van het schilderwerk of andere praktische onderhoudsklussen waar een groot kerkgebouw nu eenmaal regelmatig om vraagt. Zou die priester op dat moment niet even denken aan die uiterlijke rijkdom in Rome? Zou hij zich afvragen of hij de gelovigen van de gemeente niet beter kan oproepen om een mooie bedelbrief naar het Vaticaan te sturen. Om de rijkdommen te verkopen, zodat daarmee een mooi bedrag beschikbaar komt waarmee heel veel goede doelen waarschijnlijk zo goed geholpen worden, dat ze zichzelf kunnen opheffen.

Of zou hij er echt in geloven dat het geld hard nodig is, om de armlastige kerk overeind te houden? Ergens moet dit verhaal toch knagen? Ergens moet toch het gevoel ontstaan dat het imago niet helemaal klopt met de inhoud?  Misschien moet ik eens iemand benaderen bij het Vaticaan. Iemand die open staat voor de aanpak van Bfocussed? Dat wij een groep 'cultuurdragers' en externe stakeholders gaan interviewen en de organisatie helpen focussen. Om gezamenlijk te komen tot de merkwaarden van de organisatie. En dat daarbij dan de waarde 'soberheid' wordt gekozen. Waarna wij adviseren om bij het uiterlijk van de kantoren, te beginnen bij het hoofdkantoor, die soberheid zichtbaar te maken. Dat zou tot een behoorlijke verbouwing van het Vaticaan leiden. En ook het gedrag van de Zwitserse Garde zou zeker anders worden. Geen overdreven verering, maar gewoon een vriendelijk knikje. Of moet ik misschien toch erkennen dat er organisaties zijn die als klant niet helemaal bij ons passen? Organisaties die voor ons een te grote uitdaging vormen. Ach. De zomer is voorbij. Weer gewoon aan de slag.